خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عاشقانه به توصیف تأثیر نگاه و کرشمههای معشوق میپردازد که جانبخش و جهانبخش هستند. همچنین، اشاره میکند که معشوق دل شاعر را برده و با ابروی خود به او آرامش میبخشد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که برای درک عمیقتر، به بلوغ عاطفی و شناختی نیاز دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
شماره ۱۱۲ - چشمت به کرشمه بین که جان می بخشد
چشمت به کرشمه بین که جان می بخشد
مستست و به یک لحظه جهان می بخشد ۱
دل را ز من خسته مسکین بربود
و آنگاه به ابروش روان می بخشد ۲
مستست و به یک لحظه جهان می بخشد ۱
دل را ز من خسته مسکین بربود
و آنگاه به ابروش روان می بخشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - با دل گفتم اگر مجالی باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - تا سرو قدش ز چشم ما پنهان شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.