خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات با استفاده از تشبیهات زیبا، معشوق را با سمن و سرو مقایسه می‌کند و از زیبایی‌های او مانند یاقوت و گوهر سخن می‌گوید. همچنین، با تأکید بر واژه «حاشا»، هرگونه مقایسه‌ی نادرست را رد می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴ - من روی تو را سمن نگویم حاشا
من روی تو را سمن نگویم حاشا
سرو قدت از چمن نگویم حاشا ۱
آن حقّه ی یاقوت پر از گوهر را
ای دیده ی من، دهن نگویم حاشا ۲
سرو قدت از چمن نگویم حاشا ۱
آن حقّه ی یاقوت پر از گوهر را
ای دیده ی من، دهن نگویم حاشا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - یارب تو روا مدار دل تنگ مرا
گوهر بعدی:شماره ۵ - تا کی کشم انتظار رویت صنما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
