خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از ویژگی‌های ظاهری و اخلاقی معشوق مانند رنگ صورت، موهای مجعد، قامت بلند، گفتار شیرین و لب‌های قرمز یاد می‌کند و از امید به وصال و درد فراق می‌گوید.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۸۶ - خوشش رنگ و خوشش روی و خوشش بوی
خوشش رنگ و خوشش روی و خوشش بوی
خوشش عارض خوشش زلف و خوشش موی ۱
خوشش آن جعد مشکین بر بناگوش
خوشش قامت خوشش چشم و خوش ابروی ۲
خوشش آن لفظ و گفتار چو شکر
خوشش لعل لب شیرین دلجوی ۳
خوشش قند و خوشش قد چو شمشاد
خوشش بر قامت رعنا دو گیسوی ۴
امیدم بود بر وصل چنان یار
که بنشینم زمانی روی بر روی ۵
به بوی آنکه بوسم خاک پایش
به سر گردم چو گویی اندر این کوی ۶
نکرد او رحمتی بر حال زارم
به رویم گرچه دید از خون دل جوی ۷
جهان را در فراقت حال زارست
به فریاد جهان رس ای جهانجوی ۸
خوشش عارض خوشش زلف و خوشش موی ۱
خوشش آن جعد مشکین بر بناگوش
خوشش قامت خوشش چشم و خوش ابروی ۲
خوشش آن لفظ و گفتار چو شکر
خوشش لعل لب شیرین دلجوی ۳
خوشش قند و خوشش قد چو شمشاد
خوشش بر قامت رعنا دو گیسوی ۴
امیدم بود بر وصل چنان یار
که بنشینم زمانی روی بر روی ۵
به بوی آنکه بوسم خاک پایش
به سر گردم چو گویی اندر این کوی ۶
نکرد او رحمتی بر حال زارم
به رویم گرچه دید از خون دل جوی ۷
جهان را در فراقت حال زارست
به فریاد جهان رس ای جهانجوی ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۸۵ - گر صد هزار ازین غم و دردم رسد به روی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸۷ - ای جان و جهان توام پناهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
