خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند سرو، گلستان، بلبل و گل، به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر از زیبایی و دلربایی معشوق سخن می‌گوید، وفاداری خود را اعلام می‌کند و از درد هجران می‌نالد. او از معشوق می‌خواهد که لطفی کرده و او را از دست هجران نجات دهد.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۱۳۴۵ - الا ای سرو ناز بوستانی
الا ای سرو ناز بوستانی
به غایت دلفریب و دلستانی ۱
جهان بادت به کام ای سرو آزاد
که تو آرایش این گلستانی ۲
به روی گل بناز ای بلبل مست
که تو با عاشقان همداستانی ۳
نگردانم سر از فرمان و رایت
گرم بوسی دهی ور جان ستانی ۴
به میدان وفا در چرخت آرم
اگر خود رستم زابلستانی ۵
مگر لطفی کنی ای دوست یک شب
ز دست هجر خویشم واستانی ۶
ز دستان و فنش ای دل همیشه
ز بدنامی به عالم داستانی ۷
جهانی بر در او بار دارند
چرا باری تو دور از آستانی ۸
به غایت دلفریب و دلستانی ۱
جهان بادت به کام ای سرو آزاد
که تو آرایش این گلستانی ۲
به روی گل بناز ای بلبل مست
که تو با عاشقان همداستانی ۳
نگردانم سر از فرمان و رایت
گرم بوسی دهی ور جان ستانی ۴
به میدان وفا در چرخت آرم
اگر خود رستم زابلستانی ۵
مگر لطفی کنی ای دوست یک شب
ز دست هجر خویشم واستانی ۶
ز دستان و فنش ای دل همیشه
ز بدنامی به عالم داستانی ۷
جهانی بر در او بار دارند
چرا باری تو دور از آستانی ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴۴ - بتا تا کی کنی این سرگرانی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴۶ - تو مرا دردی و تو درمانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
