خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن عاشقانه، از احساسات خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او با باد صبا رازی را در میان می‌گذارد و از زیبایی‌های معشوق مانند رخسار، موی ناشکیب، لعل شکرین و شوخی‌های او یاد می‌کند. شاعر از عشق پرشور خود می‌گوید و می‌خواهد که پیامش به معشوق برسد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۲۲ - بگفتم با صبا دزدیده رازی
بگفتم با صبا دزدیده رازی
که دارم بر رخ جانان نیازی ۱
گذر کن بر سرابستان حسنش
چو بینی بر لب جو سرو نازی ۲
چو زلف ناشکیبش دلفریبی
چو لعل شکرینش دلنوازی ۳
نظر کن بر رخش از چشم معنی
چو بینی گلرخی شوخی طنازی ۴
زمین را بوسه ده از من بگویش
که در عشقش نباشد پاکبازی ۵
چو من بشنو بگوش هوش جانا
ز باد صبحدم سربسته رازی ۶
که دارم بر رخ جانان نیازی ۱
گذر کن بر سرابستان حسنش
چو بینی بر لب جو سرو نازی ۲
چو زلف ناشکیبش دلفریبی
چو لعل شکرینش دلنوازی ۳
نظر کن بر رخش از چشم معنی
چو بینی گلرخی شوخی طنازی ۴
زمین را بوسه ده از من بگویش
که در عشقش نباشد پاکبازی ۵
چو من بشنو بگوش هوش جانا
ز باد صبحدم سربسته رازی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲۱ - چرا به کار من ناتوان نپردازی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲۳ - معطّرست جهانی ز باد نوروزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
