خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری است که در آن شاعر از غم‌ها و رنج‌های زندگی شکایت می‌کند و از اسارت در چنگال حرص و آز ناله سر می‌دهد. او از بی‌عدالتی و خواری‌هایی که متحمل شده گله می‌کند و در عین حال ابراز عشق و بندگی به معشوق می‌کند. در پایان، شاعر با اشاره به فرارسیدن بهار، امیدواری و شادی را در جهان می‌بیند.

متن دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، مفاهیمی مانند حرص، رنج، و بی‌عدالتی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

مشاهده کامل

شماره ۱۳۰۰ - دلا تا کی چنین در زیر باری

دلا تا کی چنین در زیر باری
سبکباری مجوی ار مرد کاری ۱

به بند حرص تا کی بسته باشی
چرا سرگشته همچون روزگاری ۲

مخور غم بیش ازین بر کار عالم
مبر زین بیش از کس بردباری ۳

نگویی این همه خواری و بیداد
ز روبه کی کشد شیر شکاری ۴

عزیز بس کسی بودم کنون دل
ز دستت می کشم بس جور و زاری ۵

تو را من بنده ام ای سرو آزاد
اگرچه میل وصل ما نداری ۶

بحمدالله نگارینا که دیگر
جهان خرّم شد از باد بهاری ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۹۹ - گرم بودی به وصلت اختیاری
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰۱ - چه خوش بادیست باد نوبهاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.