خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر از دل دیوانه می‌خواهد که از غفلت و افسوس دوری کند و به جای دنبال کردن هوای نفس، به طاعت و خیر بپردازد. همچنین، تأکید می‌شود که عمر کوتاه است و باید از فرصت‌ها استفاده کرد و از حرص و تکبر دوری جست.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و ارتباط برقرار کردن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد، که معمولاً از سن نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.
شماره ۱۲۲۰ - خردم گفت برو ای دل دیوانه برو
خردم گفت برو ای دل دیوانه برو
یک نصیحت ز من ای پیر جهان دیده شنو ۱
عمر بگذشت به افسوس و به غفلت باری
گوشه ای گیر و به هر در ز پی نفس مرو ۲
پنج روزی که ترا مهلت عمرست بگیر
در جهان از اثر طاعت و از خیر گرو ۳
تخم خیری که درین مزرعه بی بنیاد
چون نکشتیم چه حاصل بودش وقت درو ۴
گر شوی گرسنه و دسته نانی بینی
از سر داعیه بگذر ز پی حرص مرو ۵
با کهن خرقه خود ساز و تکبّر کم کن
همچو طفلان تو مشو شاد بدین جامه نو ۶
یک نصیحت ز من ای پیر جهان دیده شنو ۱
عمر بگذشت به افسوس و به غفلت باری
گوشه ای گیر و به هر در ز پی نفس مرو ۲
پنج روزی که ترا مهلت عمرست بگیر
در جهان از اثر طاعت و از خیر گرو ۳
تخم خیری که درین مزرعه بی بنیاد
چون نکشتیم چه حاصل بودش وقت درو ۴
گر شوی گرسنه و دسته نانی بینی
از سر داعیه بگذر ز پی حرص مرو ۵
با کهن خرقه خود ساز و تکبّر کم کن
همچو طفلان تو مشو شاد بدین جامه نو ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۹ - ای صبا گرزان نگار ما خبر داری بگو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲۱ - تا مرا شد سایه زلفت پناه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
