شماره ۱۲۱۳ - ای که دل دارد بسی بر روی جانان آرزو

ای که دل دارد بسی بر روی جانان آرزو
چون کسی کاو درد یابد سوی درمان آرزو ۱

گرچه بی سامانم از تو وصل می خواهم شبی
زانکه می دانم که دارد سر به سامان آرزو ۲

آرزوی من به خاک پای تو دانی که چیست
همچو تشنه کاو برد بر آب حیوان آرزو ۳

آرزومندم چنان بر روی شهرآرای تو
مرده را بینی که چون باشد سوی جان آرزو ۴

بس بکوشیدم که رویت باز بینم دلبرا
برنیاید هیچ کامی بنده را زان آرزو ۵

صبر از حد رفت و جان آمد به لب از جور یار
هیچ می دانی چه دارد دل ز جانان آرزو ۶

موسم گل در بهار اندر چمن هرسو چمان
بر لب جویی کند سر وی خرامان آرزو ۷

گر ندارد با جهان میلی نگار بی وفا
دیده باری بر رخت دارد فراوان آرزو ۸