خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
در این متن، شاعر از ساقی می‌خواهد که جام شراب به او بدهد و از زندگی لذت ببرد. او توصیه می‌کند که از نگرانی‌های دنیوی مانند نام و ننگ و جنگ و صلح دوری کند و به جای آن، با آرامش شراب بنوشد و از لحظات زندگی لذت ببرد.
این متن شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و لذت‌های دنیوی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
غزل ۴۰۲ - ساقیا گه جام ده گه جام خور
ساقیا گه جام ده گه جام خور
گر به معنی پخته‌ای می خام خور ۱
زر بده بستان می تلخ آنگهی
با بت شیرین سیم‌اندام خور ۲
گردن محکم نداری پس که گفت
کز زبونی سیلی ایام خور ۳
ترک نام و ننگ و صلح و جنگ گیر
توبه بشکن می‌ستان و جام خور ۴
با فلک تندی مکن عطاروار
باده بستان لیک با آرام خور ۵
گر به معنی پخته‌ای می خام خور ۱
زر بده بستان می تلخ آنگهی
با بت شیرین سیم‌اندام خور ۲
گردن محکم نداری پس که گفت
کز زبونی سیلی ایام خور ۳
ترک نام و ننگ و صلح و جنگ گیر
توبه بشکن می‌ستان و جام خور ۴
با فلک تندی مکن عطاروار
باده بستان لیک با آرام خور ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۱ - باد شمال می‌وزد، طرهٔ یاسمن نگر
گوهر بعدی:غزل ۴۰۳ - چو پیشهٔ تو شیوه و ناز است چه تدبیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
