خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر غم و اندوه عاشقانه و ناامیدی از جهان است. شاعر از جفای دنیا شکایت کرده و عشق را تنها حاصل زندگی میداند. همچنین، اشارهای به امید و آرزو در میان ناامیدی دارد و از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر روح و جان سخن میگوید.
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و جفای دنیا نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارند.
شماره ۱۱۳۲ - ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان
ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان
زانک ندیدست کس غیر جفا از جهان ۱
جان و جهان در غمت صرف شد و عاقبت
جز غم عشقت نبود حاصل ما از جهان ۲
گر تو سر زلف خود باز کنی ای صنم
بی سخنی برفتد مشک خطا از جهان ۳
در سر زلفت زنم دست امید از لحد
تا به قیامت روم بی سر و پا از جهان ۴
مرده اگر بشنود بوی تو از باد صبح
بار دگر بر کند شمع بقا از جهان ۵
روز جزا از بهشت غیرت رضوان شود
گر ز تو بوسی برد باد صبا از جهان ۶
زانک ندیدست کس غیر جفا از جهان ۱
جان و جهان در غمت صرف شد و عاقبت
جز غم عشقت نبود حاصل ما از جهان ۲
گر تو سر زلف خود باز کنی ای صنم
بی سخنی برفتد مشک خطا از جهان ۳
در سر زلفت زنم دست امید از لحد
تا به قیامت روم بی سر و پا از جهان ۴
مرده اگر بشنود بوی تو از باد صبح
بار دگر بر کند شمع بقا از جهان ۵
روز جزا از بهشت غیرت رضوان شود
گر ز تو بوسی برد باد صبا از جهان ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳۱ - چو زلف دوست برآشفت روزگار جهان
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳۳ - ای رخ مهوشت به کام جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.