خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بهاری و عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی‌های طبیعت و عشق سخن می‌گوید. او از گل و بلبل، عشق و هجران، و صبر و بردباری می‌سراید و در نهایت به نبودن نامه‌ای از معشوق اشاره می‌کند و ضرورت تحمل این شرایط را بیان می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال چندان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و صبر نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۱۱۰۹ - بهار آمد بیا تا خوش برآییم
بهار آمد بیا تا خوش برآییم
ز دیگر عاشقان ما بر سر آییم ۱
گل رویت یکی، بلبل فراوان
دو بلبل بر گلی خوشتر سراییم ۲
گل رویت چو پوشد زلف مشکین
به شب نالیم و روز دیگر آییم ۳
اگر راهم نباشد در گلستان
به عشق گل زمانی دیگر آییم ۴
دلا صبری نما در بردباری
مگر با روز هجرانش برآییم ۵
بگفتا من چو سرو آزاد گشتم
نگویی ما چگونه در بر آییم ۶
نگنجد قامتم در بیت احزان
بگو ما چون شبی از در درآییم ۷
چو از شیرین ندارم هیچ خطّی
ضرورت را به تنگ شکر آییم ۸
ز دیگر عاشقان ما بر سر آییم ۱
گل رویت یکی، بلبل فراوان
دو بلبل بر گلی خوشتر سراییم ۲
گل رویت چو پوشد زلف مشکین
به شب نالیم و روز دیگر آییم ۳
اگر راهم نباشد در گلستان
به عشق گل زمانی دیگر آییم ۴
دلا صبری نما در بردباری
مگر با روز هجرانش برآییم ۵
بگفتا من چو سرو آزاد گشتم
نگویی ما چگونه در بر آییم ۶
نگنجد قامتم در بیت احزان
بگو ما چون شبی از در درآییم ۷
چو از شیرین ندارم هیچ خطّی
ضرورت را به تنگ شکر آییم ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۸ - از وصل دری گشا به رویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۰ - چو با مهر رخ او آشناییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
