این متن به توصیف یک مکان قدیمی و باشکوه به نام 'عالم' میپردازد که به عنوان آرامگاه صبح و شام و محل تجمع بزرگان و پادشاهان مانند جمشید و بهرام توصیف شده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق و تاریخی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی ممکن است برای این گروه سنی چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۱۷ - این کهنه رباط را که عالم نام است
و آرامگه ابلق صبح و شام است ۱
بزمیست که واماندهی صد جمشید است
قصریست که تکیهگاه صد بهرام است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.