شماره ۹۳۰ - هنوز از باده ی وصل تو مستم

هنوز از باده ی وصل تو مستم
که می گیرد به جامی باز دستم ۱

چو چشم ناتوانت ناتوانم
چو لعل می پرستت می پرستم ۲

ز باد صبحدم هر دم پیامی
به نزد یار مشکین مو فرستم ۳

که از بوی سر زلفت نگارا
به سان آهوی تاتار هستم ۴

ز پا افتاده ام از دست هجران
بگیر آخر ز وصل خویش دستم ۵

من آشفته ی بی دل، دل و جان
به دام زلف و سودای تو بستم ۶

به هجرانم ز دیده خون گشادی
به دام زلف کردی پای بستم ۷

به دل بودم ز غم بسیار باری
بحمدالله کز آن غم باز رستم ۸