شماره ۹۰۴ - نمی بیند دلم از یار خود کام

نمی بیند دلم از یار خود کام
فغان از دور جور چرخ خودکام ۱

مزاجش توسن و بدخوی و تندست
که در عالم نشد با هیچکس رام ۲

ز جورش هست بر جای گلم خار
بجای باده ام زهرست در کام ۳

نکرد آخر جهان با کس وفایی
نکویی کن که تا گردی نکونام ۴

نداد او کام دل تا خون نگردید
بباید ساختن با خویش ناکام ۵

در او آرام جستن نیست ممکن
که نگرفتست هرگز با کس آرام ۶

مکن بر چرخ سفله اعتمادی
مشو مغرور بر حسن ای دلارام ۷

مسوزم جان به نار هجر جانا
منه بر پای دل از زلف خود دام ۸

به وصلم شاد گردان ای دو دیده
بگفتا رو، که این سودا بود خام ۹

من از عشق تو باری سخت زارم
نمی دانم که چون باشد سرانجام ۱۰