شماره ۸۳۸ - گر شبی سوی من خسته دل افتد رایش

گر شبی سوی من خسته دل افتد رایش
چه تفاوت کند از رای جهان آرایش ۱

گر عنانی ز عنایت سوی ما گرداند
جان فشانیم به جای سرو زر در پایش ۲

گر خرامد قد چون سرو روانت در باغ
هیچ شک نیست که در دیده ی ما شد جایش ۳

آنکه شب تا به سحر در غم تو بخروشد
فارغی ای صنم از دیده ی خون پالایش ۴

فارغ از جنّت فردوس بود خاطر او
که شبی بر سر کوی تو بود مأوایش ۵

خلق گویند برو ترک غمش گو چکنم
نیست در زیر کبودی فلک همتایش ۶

آنکه روزی ز سر زلف تو بویی بشنید
نبود در دو جهان با دگری پروایش ۷

دل خلقی به جهان خون شده از قامت او
این بلا بین که دلم می کشد از بالایش ۸

گفتمش خاک رهم ز آتش دل آبم ده
گفت وصلم همه بادست تو می پیمایش ۹