شماره ۷۸۸ - آن سرو راست را که همی پرورم به ناز

آن سرو راست را که همی پرورم به ناز
از آب دیده، چون بودم بر قدش نیاز ۱

آبم ببرد آن رخ چون آتشش از آن
در بوته ی فراق چو سیمیم در گداز ۲

تا چند با فراق تو سازیم ای صنم
یک شب به وصل کار من خسته دل بساز ۳

ما در میان بحر غمش اوفتاده ایم
از ما کناره کرد قدی همچو سرو ناز ۴

جانم به لب رسید ز دست فراق او
ای باد صبحدم تو بگویش به گوش راز ۵

چشمم به ابروی تو چو محراب کرده ام
چون قبله دلی تو از آن می برم نماز ۶

ما در جهان پناه به قدر تو کرده ایم
آن سرو سایه از چه ز ما برگرفت باز ۷