شماره ۷۵۴ - تو تا کی همچو سرو از ما کشی سر

تو تا کی همچو سرو از ما کشی سر
نیاری جز جفا از بهر ما بر ۱

نمی گویم که تا چندم گذاری
من بیچاره را چون حلقه بر در ۲

منم بر بستر هجران فتاده
تو در عیش و طرب با یار دیگر ۳

به تاریکی زلفت درفتادم
به بویش گر توانم گشت رهبر ۴

مگر خورشید رویت را ببینم
اگرچه نیستم جانات در خور ۵

من بیچاره هستم در فراقت
ز چشم و دل میان آب و آذر ۶

اگرچه نیستت با ما عنایت
ز جان گوید جهان کز عمر برخور ۷