شماره ۷۳۲ - چو چشمانت منم پیوسته بیمار

چو چشمانت منم پیوسته بیمار
به محراب دو ابرویت گرفتار ۱

ز هجران تو بیمارم طبیبا
به وصل خود مرا تیمار می دار ۲

مرا تا کی چنین سرگشته داری
به قرطاس فراقت همچو پرگار ۳

برفت از پیشم آن سرو سمن بوی
کجا سرو روان آمد به رفتار ۴

ربود از من دل آن ماه سخنگوی
شنیدستی که ماه آید به گفتار ۵

تو خوش خفته به خواب صبحگاهی
منم بیچاره در عشق تو بیدار ۶

گرم بر باد غم چون خاک برداد
منم از جان و دل او را خریدار ۷

جواز بار هجرانت ز جانم
به لطف خویشتن ای دوست بردار ۸

من از جان و جهان و شادکامی
شدم بی وصل تو از جمله بیزار ۹