خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد فراق و هجران می‌نالد و از عدم رسیدن به وصال شکایت دارد. او از بار غم و هجران سخن می‌گوید و امید خود را تنها به رحمت و لطف الهی می‌بندد. همچنین، از طبیعت و عناصری مانند بلبل و باران برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و مذهبی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۷۲۷ - ای بر دلم از فراق صد بار
ای بر دلم از فراق صد بار
ناگشته به وصل شاد یک بار ۱
در بارگه وصال خویشم
از لطف نمی دهد دمی بار ۲
بار غم تو مرا نه بس بود
کز هجر نهاده ای به سر بار ۳
شب تیره و بار شیشه خر لنگ
ترسم نرود به منزل این بار ۴
بلبل ز هوای بوستان سوخت
و این خار نمی دهد گلی بار ۵
باران سعادت الهی
از ابر عطات بر جهان بار ۶
امید به کس ندارم الّا
بر رحمت و لطف ایزد بار ۷
ناگشته به وصل شاد یک بار ۱
در بارگه وصال خویشم
از لطف نمی دهد دمی بار ۲
بار غم تو مرا نه بس بود
کز هجر نهاده ای به سر بار ۳
شب تیره و بار شیشه خر لنگ
ترسم نرود به منزل این بار ۴
بلبل ز هوای بوستان سوخت
و این خار نمی دهد گلی بار ۵
باران سعادت الهی
از ابر عطات بر جهان بار ۶
امید به کس ندارم الّا
بر رحمت و لطف ایزد بار ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲۶ - ای صبا بویی از آن زلف پریشان به من آر
گوهر بعدی:شماره ۷۲۸ - من از جام غمت مستم دگر بار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
