شماره ۶۶۴ - آنکس که مرا از دو جهان یار گزین بود

آنکس که مرا از دو جهان یار گزین بود
برگشت ز عهد من و شرطش نه چنین بود ۱

دل بردی و بر آتش هجرم بنشاندی
امّید من و عهد تو ای دوست نه این بود ۲

شادیم که جان در غم عشق تو بدادیم
زآن رو که غمت در دل من نقش نگین بود ۳

گفتم که شبی دست به وصلم نگرفتی
گفتا چه کنم دشمن بدخو به کمین بود ۴

فریاد که یک دوست ندیدم به جهان من
دشمن چه توان گفت که یک روی زمین بود ۵

بگذشت و نظر بر من دلخسته نینداخت
هرچند که جانم ز غم عشق حزین بود ۶

ما یک سر موی از سر مهرت نگذشتیم
برگشتی و با مات چه افتاد و چه کین بود ۷

هر چند که بدحال و پریشانم و غمگین
امید چنانست که بهبود من این بود ۸

ما جان و جهان در ره عشق تو نهادیم
دل بردی و گر جان ستدی بنده رهین بود ۹