خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر درد و رنج عشق و ناامیدی از معشوق است. شاعر از عشق خود به معشوق می‌گوید و از بی‌وفایی و نامهربانی او شکایت می‌کند. او همچنین از زیبایی بی‌نظیر معشوق سخن می‌گوید و تعجب دیگران از این زیبایی را توصیف می‌کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و بی‌وفایی ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۶۱۳ - مرا با درد عشقت آفریدند
مرا با درد عشقت آفریدند
میان عاشقان ما را گزیدند ۱
دل و جان در سر کار تو کردیم
جهانی قصه ی دردم شنیدند ۲
بسی گشتند در بستان فردوس
چو بالایت سهی سروی ندیدند ۳
عجب نامهربانی با من ای دوست
چرا مهر تو را از ما بریدند ۴
برآمد ماه رویش شام بر بام
همه چشمی در او از دور دیدند ۵
چو دیدند آن مه خورشید منظر
سرانگشت تعجّب را گزیدند ۶
بگفتم ماه رویا بی وفایا
بگفت آری بدین عیبم خریدند ۷
میان عاشقان ما را گزیدند ۱
دل و جان در سر کار تو کردیم
جهانی قصه ی دردم شنیدند ۲
بسی گشتند در بستان فردوس
چو بالایت سهی سروی ندیدند ۳
عجب نامهربانی با من ای دوست
چرا مهر تو را از ما بریدند ۴
برآمد ماه رویش شام بر بام
همه چشمی در او از دور دیدند ۵
چو دیدند آن مه خورشید منظر
سرانگشت تعجّب را گزیدند ۶
بگفتم ماه رویا بی وفایا
بگفت آری بدین عیبم خریدند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۲ - بسا دلی که به زلف تو پای در بندند
گوهر بعدی:شماره ۶۱۴ - چون تو چشم مرحمت بر حال ما خواهی فکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
