خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این غزل از درد هجران و عشق به معشوق می‌گوید. او معشوق را به ماه و سرو تشبیه می‌کند و از عشق‌ورزی‌های بسیار به او سخن می‌گوید. شاعر خود را بلبلی غزلخوان می‌داند که در انتظار دیدار معشوق است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۵۵۱ - آن دل نگویمش من آن سنگ خاره باشد
آن دل نگویمش من آن سنگ خاره باشد
از دست جور هجرت صد جامه پاره باشد ۱
برقع ز روی برکن ای ماه دلفروزم
چون وصل نیست باری یک دم نظاره باشد ۲
ای قدّ همچو سروت در غایت بلندی
سر می کشد قد تو از ما چه چاره باشد ۳
عشّاق روی خوبت بسیار در جهانند
چون من هزار عاشق کی در شماره باشد ۴
من بلبل غزلخوان بر روی چون گل تو
آخر بگو نگارا دستان چه کاره باشد ۵
از دست جور هجرت صد جامه پاره باشد ۱
برقع ز روی برکن ای ماه دلفروزم
چون وصل نیست باری یک دم نظاره باشد ۲
ای قدّ همچو سروت در غایت بلندی
سر می کشد قد تو از ما چه چاره باشد ۳
عشّاق روی خوبت بسیار در جهانند
چون من هزار عاشق کی در شماره باشد ۴
من بلبل غزلخوان بر روی چون گل تو
آخر بگو نگارا دستان چه کاره باشد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۰ - گرم یک لحظه بنوازی چه باشد
گوهر بعدی:شماره ۵۵۲ - هر که را در دو جهان همچو تو یاری باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
