شماره ۵۲۰ - دردم ز وصل دوست به درمان نمی رسد

دردم ز وصل دوست به درمان نمی رسد
واین تیره روز هجر به پایان نمی رسد ۱

جانم به لب رسید ز دست جفای خلق
واین طرفه تر که شرح به جانان نمی رسد ۲

یک لحظه نگذرد که دل خسته مرا
صد تیر از فراق تو بر جان نمی رسد ۳

ما جان نهاده ایم به راه غمت ولیک
ما را گناه چیست چو فرمان نمی رسد ۴

عید رخم نمای که این لاشه ی ضعیف
از درد دوری تو به قربان نمی رسد ۵

یک دم نمی رسد که دلم را هزار بار
صد تیغ غم ز جور رقیبان نمی رسد ۶

او حاکمست و عادل و من بنده ی ضعیف
آخر چرا به غور ضعیفان نمی رسد ۷

درد و غمست کار جهان سربه سر تمام
لیکن به محنت شب هجران نمی رسد ۸

تا کی جهان به جان رسد از خار جور خلق
یارب دمی به وصل گلستان نمی رسد ۹