شماره ۵۰۹ - درد مرا مگر ز طبیبم دوا رسد

درد مرا مگر ز طبیبم دوا رسد
فریاد خستگان بلا هم خدا رسد ۱

آن جور و خواریی که تو کردی به جان من
گر برکشم ز سینه خروشی مرا رسد ۲

عشّاق روی خوب تو بسیار در جهان
وصلت کجا و من به کجا کی به ما رسد ۳

حال من گدای ستمدیده حزین
روزی مگر به سمع تو ای پادشا رسد ۴

ما خاکی ییم بر سر خاک رهش ولی
سلطان کجا به غور دل هر گدا رسد ۵

گر سر کشد ز ما قد سرو چمن چه باک
با قامت تو سرکشی او را چرا رسد ۶

آری اگر به طرف چمن بگذری چو باد
پابوس قد دلکش تو سرو را رسد ۷

زآن چشم پر ز فتنه و آن زلف پر ز شور
حال خراب زار جهان تا کجا رسد ۸

گر آشناست حاضر و بیگانه یار نیست
هم عاقبت به غور دل آشنا رسد ۹