شماره ۵۰۳ - در فراق رخ یارم رگ جان می سوزد

در فراق رخ یارم رگ جان می سوزد
بی تکلّف ز غمش جمله جهان می سوزد ۱

خواستم شرح غم عشق تو دادن لیکن
زآتش دل نتوانم که زبان می سوزد ۲

همچو گل خنده زنی صبحدمی بر حالم
من چو شمعم همه شب رشته جان می سوزد ۳

پیش شمع رخ خوب تو چنان پروانه
بی تکلّف به سر مهر روان می سوزد ۴

کم ز پروانه توان بود که در شمع رخت
جان شیرین دهد و بلکه روان می سوزد ۵

گر نهان سوز دلی هست بتا در پی تو
نظری بر دل آن کن که عیان می سوزد ۶

گر بسوزد دل تو بر من مسکین چه عجب
که جهان در غم عشق تو نهان می سوزد ۷