شماره ۴۶۰ - طبیب درد دلم را دوا نخواهد کرد

طبیب درد دلم را دوا نخواهد کرد
امید ما ز لب خود روا نخواهد کرد ۱

بسی امید مرا داد بر وفا چه کنم
عجب گر آن بت سرکش جفا نخواهد کرد ۲

چنین که من اثر وصل او همی بینم
به قول خویش همانا وفا نخواهد کرد ۳

گرفت دامن وصلش به صد امید دلم
یقین که دست طلب زو رها نخواهد کرد ۴

اگرچه هست بلای دل من آن بالا
دل ضعیف به ترک بلا نخواهد کرد ۵

به درد هجر گرفتارم آن صنم زین بیش
مگر به درد و غمم مبتلا نخواهد کرد ۶

مرا چو جان جهان و جهان جانست او
یقین که جان ز جهانی جدا نخواهد کرد ۷