شماره ۴۵۳ - برگشت نگار و دل ز ما برد

برگشت نگار و دل ز ما برد
ما را به غم فراق بسپرد ۱

آن دل که ز ما ستد به دستان
بستد ز من آن بگو کجا برد ۲

برگشت ز ما و خسته جانم
از تیغ فراق خود بیازرد ۳

از دست فراق او دل من
خون جگر از دو دیده بفشرد ۴

فریاد که هجر سوزناکت
گردِ ستم از جهان برآورد ۵

آوخ چه کنم که باد بویی
سوی من خسته دل نیاورد ۶

می دان به یقین که برنیاید
کاری که بزرگ باشد از خرد ۷

این باده فروش هم غلط کرد
نشناخت شراب صافی از درد ۸

بر آتش عشق گرم بودیم
آخر تو بگو که از چه بفسرد ۹

هر چند که در جهان وفا نیست
در درد غمت وفا به سر برد ۱۰