این متن به حالتی از حیرت و سردرگمی انسان در برابر رازهای وجود و سفر روحانی اشاره دارد. شاعر از ناآگاهی انسان نسبت به منشأ و مقصد خود سخن میگوید و او را به خوشبودن در این حال دعوت میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد، بنابراین مناسب سنین نوجوانی به بالا است.
رباعی ۱۱ - ای آمده از عالم روحانی تفت
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت ۱
می نوش ندانی ز کجا آمدهای
خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.