شماره ۴۴۸ - دوای درد دوری صبر دارد

دوای درد دوری صبر دارد
کسی کاو عشق ورزد صبر کارد ۱

اگرچه عشق و صبر از هم بود دور
ز دیده عاشقی گر خون ببارد ۲

به بادی کز سر کوی تو خیزد
دلم در خاک راهش جان سپارد ۳

به پای آن کنم جان را که هرگز
سرش سودای عشق ما ندارد ۴

ز جانش بنده ام جانی ولیکن
مرا از بندگان کی می شمارد ۵

ز یاد او دمی خالی نباشم
که در سالی دمی یادم نیارد ۶

جهان و جان فدای دوست کردم
به جز من این دلیری خود که یارد ۷