شماره ۴۳۱ - چون دلم وصل او دوا دارد

چون دلم وصل او دوا دارد
از تنم جان چرا جدا دارد ۱

دل ز ما برد و قصد جانم کرد
ظلم بر ما چنین روا دارد ۲

از چه رو آخر آن بت بی مهر
دایماً میل بر جفا دارد ۳

دلبرا این دل شکسته ی من
طمع از دوست مومیا دارد ۴

چشم نم دیده در گهرباری
مردم دیده را گوا دارد ۵

خاک پای تو را به دیده کشم
که اثرها چو توتیا دارد ۶

رحمتی بر من غریب بکن
که به ملک جهان تو را دارد ۷

فلک اندر پی جفاست ببین
که توقّع ازو وفا دارد ۸

نظر از بنده ات دریغ مدار
که بجز لطف تو کرا دارد ۹