شماره ۴۲۹ - این باغ جهان بنگر تا باز چه بار آرد

این باغ جهان بنگر تا باز چه بار آرد
تا بخت که را دیگر زین جمله به کار آرد ۱

تا باز که می نوشد از جان شب هستی
تا باز که را صبحی در رنج خمار آرد ۲

تا پای که اندازد در دام بلا دوران
تا دست که را دیگر در نقش و نگار آرد ۳

تا نغمه ی داودی در گوش که اندازد
تا جان که را دیگر در ناله ی زار آرد ۴

تا چند عزیزان را در خاک نشاند باز
تا چند ضعیفان را دیگر به شمار آرد ۵

تا باغ امید که از لاله به بار آید
تا گلبن بخت که یکسر همه خار آرد ۶

از تخت بقا تا چند کس را فکند در چَهْ
تا اختر بخت که دیگر به گداز آرد ۷