شماره ۴۲۱ - ز جفای فلک سفله مسلمانان داد

ز جفای فلک سفله مسلمانان داد
که بسی داغ بدین خسته ی دل ریش نهاد ۱

کرد بیداد بسی با من مسکین به غلط
ز سر لطف مرا یک نفسی داد نداد ۲

گاه شادی دهد و گاه غم آرد باری
من بیچاره نگشتم به جهان یک دم شاد ۳

ای فلک لطف توهم نیست وزین بیش مریز
بر سر و دامن خود خون دل مردم راد ۴

که رساند ز من خسته پیامی سوی دوست
محرمی نیست مرا در دو جهان غیر از باد ۵

تا به گوش تو رساند که چه بر ما گذرد
در غمش، تا کند از بند فراقم آزاد ۶

من غم دیده ز هجران تو زارم یارا
بو که از وصل تو گردم من مسکین دلشاد ۷