شماره ۳۵۷ - تا دلم روی چو ماهت را بدید از دست رفت

تا دلم روی چو ماهت را بدید از دست رفت
زلف مشکینش دل مسکین ما بشکست رفت ۱

تا کمانداران ابرویش دل از دستم ببرد
چاره ای دیگر ندارم چونکه تیر از شست رفت ۲

زینهار ای دل ز تیر چشم مستش گوشه گیر
هر که هشیارست می دانم ز پیش مست رفت ۳

گرچه من از عهده عشقش نمی آیم برون
آن نگار شوخ دیده عهد با ما بست رفت ۴

گفتمش دستم شبی از وصل جان پرور بگیر
داد او انتظارم تا نگار از دست رفت ۵