غزل ۳۱۵ - اصحاب صدق چون قدم اندر صفا زنند

اصحاب صدق چون قدم اندر صفا زنند
رو با خدا کنند و جهان را قفا زنند ۱

خط وجود را قلم قهر درکشند
بر روی هر دو کون یکی پشت پا زنند ۲

چون پا زنند دست گشایند از جهان
ترک فنا کنند و بقا را صلا زنند ۳

دنیا و آخرت به یکی ذره نشمرند
ایشان نفس نفس که زنند از خدا زنند ۴

هرگه که‌شان به بحر معانی فرو برند
بیم است آن زمان که زمین بر سما زنند ۵

دنیا و آخرت دو سرای است و عاشقان
قفل نفور بر در هر دو سرا زنند ۶

بکر است هر سخن که ز عطار بشنوی
دانند آن کسان که دم از ماجرا زنند ۷