خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از دوری و جفای روزگار است. او از عشق و وفاداری خود سخن می‌گوید، اما از سیاهی دنیا و رنج غربت شکایت دارد. شاعر با اشاره به داستان یوسف و زلیخا، عمق احساسات خود را نشان می‌دهد و از ناتوانی در تحمل دوری می‌نالد. او از غم و اندوهی که مانند کوه بر دوشش سنگینی می‌کند، سخن می‌گوید و افغان و آه را تنها همدم خود می‌داند.

متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشارات ادبی (مانند داستان یوسف) ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

خدا بر حال این مسکین گواهست
که از جانت همیشه نیکخواهست

ولی از جور این چرخ سیه کار
به پیش چشم ما عالم سیاهست

بیا کز شوق طاق ابروانت
به غم پیوسته پشت من دوتا هست

غریبان را مکش کز روی فتوی
غریبی بی گنه کشتن گناهست

به چشم تو، که در هجرت شب و روز
نشسته منتظر چشمم به راهست

جدا افتاده از کنعان چو یوسف
دل من در زنخدانت به چاهست

خجالت بایدم بردن ز رویت
چو گویم نسبت رویت به ماهست

ز من پرسی که چونی در غم ما
غمت کوه و تن مسکین چو کاهست

چه می پرسی که همدم در غمت کیست
همه دم همدمم افغان و آهست

ندارم بیش از این در هجر طاقت
ببخشا کز غمت حالم تباهست

به جانت کز جهان بیزار گشتم
خداوند جهان بر من گواهست

«جهان ملک خاتون»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir