شماره ۲۱۵ - چون دیده به دیدار تو مشتاق ز جانست

چون دیده به دیدار تو مشتاق ز جانست
ای دیده چرا روی تو از دیده نهانست ۱

گرچه تو ز ما فارغ و ما کشته به هجریم
لیکن همه شب یاد توأم روح و روانست ۲

انصاف ندارد دل سنگین نگارین
کاو با دگران از دل و با مابه زبانست ۳

گر بشنود آهی که کشم از دل محزون
گوید به سر کوی من آخر چه فغانست ۴

هرچند دعا گویمش او روی بتابد
یارب ز دعای منش آخر چه زیانست ۵

از ناله و فریاد چه حاصل دل ما را
چون حال من خسته به پیش تو عیانست ۶

با این همه تا سعی و توانست دلم را
جان می دهد از بهر تو تا او به جهانست ۷