خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و وابستگی شاعر به معشوق است. شاعر از مهر و محبت بیپایان خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که بدون او زندگی برایش تاریک و بیمعناست. او همچنین اشاره میکند که هیچ چیز در دنیا و آخرت برایش مهم نیست جز وصال معشوق.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه عمیق و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۱۹۴ - در سینه ی من مهر تو ای ماه تمامست
در سینه ی من مهر تو ای ماه تمامست
دل را لب جان پرور تو غایت کامست ۱
بی نرگس مست تو مرا کار خرابست
بی زلف چو شام تو مرا روز چو شامست ۲
تنها نه من خسته به دام تو اسیرم
آن دل که گرفتار غمت نیست کدامست ۳
سودای وصال تو همی پختم و دل گفت
این خام طمع بر سر اندیشه ی خامست ۴
هر چند که ماه فلک از مهر منیر است
زیبا رخ چون ماه تو را مهر غلامست ۵
گفتند چه خواهد دلت از دنیی و عقبی
دل گفت مرا وصل دلارام تمامست ۶
هرکس به جهان کام و مرادی طلبیدند
ما را به جهان جز غم روی تو حرامست ۷
دل را لب جان پرور تو غایت کامست ۱
بی نرگس مست تو مرا کار خرابست
بی زلف چو شام تو مرا روز چو شامست ۲
تنها نه من خسته به دام تو اسیرم
آن دل که گرفتار غمت نیست کدامست ۳
سودای وصال تو همی پختم و دل گفت
این خام طمع بر سر اندیشه ی خامست ۴
هر چند که ماه فلک از مهر منیر است
زیبا رخ چون ماه تو را مهر غلامست ۵
گفتند چه خواهد دلت از دنیی و عقبی
دل گفت مرا وصل دلارام تمامست ۶
هرکس به جهان کام و مرادی طلبیدند
ما را به جهان جز غم روی تو حرامست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - چمن بی بلبل و بی گل حرامست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - رخ زیباش مهتابی تمامست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.