شماره ۱۵۴ - غم عشق تو مرا باز به جان آوردست

غم عشق تو مرا باز به جان آوردست
خونم از دیده ی غمدیده روان آوردست ۱

عمر بگذشت مرا در غم رویت به غلط
نشنیدیم که نامم به زبان آوردست ۲

آن تو داری و تو دانی دل خلقی بردن
دل من میل لب لعل به آن آوردست ۳

عشق بازی ز ازل بود مرا با رخ او
نه دل خسته ی ما این به جهان آوردست ۴

خبرت نیست نگارا که دل و جان جهان
عشق بر قامت آن سرو روان آوردست ۵

گرچه بر می ندهد سرو به بستان باری
قامت سرو تو باری ز روان آوردست ۶

چشم فتّان پر آشوب تو جانا باری
فتنه ای بر سر هر پیر و جوان آوردست ۷