شماره ۱۳۸ - تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست

تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست
جان فدا کرد جهان وز همه عالم وراست ۱

هیچ امیدم صنما بر شب هشیاری نیست
که شدم مست می عشق تو از روز الست ۲

غمزه ات دوش چنین گفت که کامت بدهم
بخشش مست بود نیک ولی دست به دست ۳

لطف تو بنده نوازست ولیکن کرمت
از چه رو بر من بیچاره در وصل ببست ۴

تا به کی ناوک دلدوز زنی بر دل من
ای دل و دیده نگویی تو از این غمزه مست ۵

تا تو برخاسته ای از سر عهدم صنما
گوییا مهر رخت در دل و جانم بنشست ۶

گرچه بگسست مرا عهد و ز مهرم ببرید
رشته ی مهر وی از دل نتوانم بگسست ۷