شماره ۱۲۹ - دلم دیده به رویی خوب بستست

دلم دیده به رویی خوب بستست
ز جستجوی هرکس باز رستست ۱

چو زلف سرکشت آشفته حالیست
چو لعل می پرستت می پرستست ۲

سر زلف سیاهت را وطن ساخت
جزاک الله به نامی نیک جستست ۳

دو زلف تو پریشان حال چون من
مدامت نرگس مخمور مستست ۴

رخت بنمای تا روشن شود چشم
که دیدار رخت بر ما خجستست ۵

به سان بندگان بس سرو آزاد
به خاک راه از آن بالا نشستست ۶

همیشه جامه ی مهرت نگارا
به بالای دل ما نیک چستست ۷

دل سنگین من در آرزویت
پریشان حال و سرگردان و خستست ۸

به باغ جان بسی سرو سمن بوی
که پیش قامت رعناش پستست ۹

گل رویش به دست دیگران است
دل و جان جهان از خار خستست ۱۰