شماره ۵۸ - آن ماه اگر فرو کشد از روی خود نقاب

آن ماه اگر فرو کشد از روی خود نقاب
از شرم روش خون چکد از روی آفتاب ۱

بیدار بخت تست ولیکن به چشم ما
ای دوست از چه روی ببستست راه خواب ۲

بازآ که از فراق رخ دلفریب تو
خون می رود ز دیده ی جانم به جای آب ۳

پیش لب چو آب حیات تو عاشقان
از دل کنند آتش و از سینه ها کباب ۴

بر باد داده ای تو چو خاکم ز عشق خویش
آبم ببرده ای تو از آن آتش مذاب ۵

خوی می چکد ز عارض چون یاسمن تو را
گل چون عرق کند بچکد زو به دم گلاب ۶

در خواب دولت شب وصلم نموده اند
تشنه ز حسرت آب تصوّر کند سراب ۷

چون زلف سرکشت دگرم تاب می دهی
زین بیش دلبرا ز من خسته سرمتاب ۸

از غمزه های مست خود ای نور دیده ام
کردی چو چشم خویش جهان سر به سر خراب ۹