شماره ۲۹ - بشکست چشم مست تو جانا خمار ما

بشکست چشم مست تو جانا خمار ما
بربود زلف شست تو از دل قرار ما ۱

از آه بی دلان که برآرند صبحدم
آشفته گشت زلف تو چون روزگار ما ۲

دایم خیال قدّ تو در دیده ی منست
زیرا که جای سرو بود در کنار ما ۳

از پا درآمدم ز غم روی آن صنم
نگرفت دست دل شبکی آن نگار ما ۴

دیدم بسی جهان و بگشتم به عشق او
کس نیست در جهان وفا همچو یار ما ۵

گفتم شکار زلف تو گشتم ستمگرا
گفتا که هست خلق جهانی شکار ما ۶

گفتم وفا و مهر نداری چرا بگو
مست فراغتی تو ز احوال زار ما ۷

کارم خراب از غم و بارم به دل ز عشق
روزی نظر فکن تو در این کار و بار ما ۸