خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن از تشبیهات زیبا و متناقضنماییهای شاعرانه استفاده شده است. شاعر از زلف معشوق، بوسه بر سنگ و حلاوت لب سخن میگوید و با تصاویر شاعرانه، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و تشبیهات پیچیده، فهم آن را برای سنین پایینتر دشوار میکند.
شماره ۳ - آن نه زلفست آنکه او برعارض رخشان نهار
آن نه زلفست آنکه او برعارض رخشان نهار
صورت ظلمست کو بر عدل نوشیروان نهاد ۱
توبه و سوگند ما را تاب از هم باز کرد
زلف را تا تاب داد و بر رخ رخشان نهاد ۲
بوسه گر بر سنگ بدهد سنگ گردد چون شکر
یا رب، این چندین حلاوت بر لبی نتوان نهاد! ۳
صورت ظلمست کو بر عدل نوشیروان نهاد ۱
توبه و سوگند ما را تاب از هم باز کرد
زلف را تا تاب داد و بر رخ رخشان نهاد ۲
بوسه گر بر سنگ بدهد سنگ گردد چون شکر
یا رب، این چندین حلاوت بر لبی نتوان نهاد! ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - خشم تو آبست، اگر در آب موج آتشست
گوهر بعدی:شماره ۴ - بویی که از بهار نسیم صبا برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.