خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر با خطاب به چنگ (ساز موسیقی)، از حالت سرافکندگی و خشک‌بودن آن سخن می‌گوید و در عین حال، به زیبایی و جذابیت آن اشاره می‌کند. این شعر ترکیبی از توصیف و پرسش است و از تضاد بین خشکی و تر بودن برای بیان مفهوم استفاده می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه، فهم آن را برای گروه‌های سنی پایین‌تر دشوار می‌کند.
شماره ۱۷ - ای چنگ، سرافگنده چو هر ممتحنی
ای چنگ، سرافگنده چو هر ممتحنی
در پای کشان زلف چو محبوب منی ۱
گر حلق تراست خشک، پس در چه فنی؟
هم خشک زبانی تو و هم تر سخنی ۲
در پای کشان زلف چو محبوب منی ۱
گر حلق تراست خشک، پس در چه فنی؟
هم خشک زبانی تو و هم تر سخنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - نه در ره اقرار قراری داری
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - یک دم نشود که در دم افزون نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
