شماره ۲۸۷ - غافل است آن که از دلم دل او

غافل است آن که از دلم دل او
گو بیندیش ز آه غافل او ۱

کرده ام جا به بزم غیر که یار
ناید از شرم من به محفل او ۲

چون جرس دل فغان کند گویی
بر شتر بسته اند محمل او ۳

هم فلک بود خصم دل هم یار
تا کدامند زین دو قاتل او ۴

هر چه دارد ز دلبری دارد
جز ترحم که نیست در دل او ۵

دل چنین کرده کار من مشکل
که خود آسان مباد مشکل او ۶

به که گیرم سراغ دل چو مرا
ندهد کس نشان ز منزل او ۷

چون فتد در خیال وصل (سحاب)
عقل خندد به فکر باطل او ۸