خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از عطار نیشابوری، عشق و سودا را به تصویر می‌کشد که جان و دل شاعر را در آتش می‌سوزاند. عشق با هفت چرخ و شش جهت آرام ندارد و شوریدگان عشق را در کشاکش می‌اندازد. شاعر از نور معانی و زیبایی‌های عشق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که باید مانند موران روز و شب در راه عشق تلاش کرد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۲۶۷ - هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد
هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد
آتش سودای او جانم در آتش می‌کشد ۱
تا دل مسکین من در آتش حسنش فتاد
گاه می‌سوزد چو عود و گه دمی خوش می‌کشد ۲
شحنهٔ سودای او شوریدگان عشق را
هر نفس چون خونیان اندر کشاکش می‌کشد ۳
عشق را با هفت چرخ و شش جهت آرام نیست
لاجرم نه بار هفت و نی غم شش می‌کشد ۴
جمع باید بود بر راهی چو موران روز و شب
هر که را دل سوی آن زلف مشوش می‌کشد ۵
خاطر عطار از نور معانی در سخن
آفتاب تیر بر چرخ منقش می‌کشد ۶
آتش سودای او جانم در آتش می‌کشد ۱
تا دل مسکین من در آتش حسنش فتاد
گاه می‌سوزد چو عود و گه دمی خوش می‌کشد ۲
شحنهٔ سودای او شوریدگان عشق را
هر نفس چون خونیان اندر کشاکش می‌کشد ۳
عشق را با هفت چرخ و شش جهت آرام نیست
لاجرم نه بار هفت و نی غم شش می‌کشد ۴
جمع باید بود بر راهی چو موران روز و شب
هر که را دل سوی آن زلف مشوش می‌کشد ۵
خاطر عطار از نور معانی در سخن
آفتاب تیر بر چرخ منقش می‌کشد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۶ - عشقت ایمان و جان به ما بخشد
گوهر بعدی:غزل ۲۶۸ - هر زمان عشق تو در کارم کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
