خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این شعر عاشقانه، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از زلف چوچگانی، چمن و گلستان، غنچه و گلشن، و دیگر عناصر طبیعت برای توصیف زیبایی‌های معشوق استفاده کرده و آرزو می‌کند که بتواند به هر طریق ممکن به او نزدیک شود.

این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا غیرجذاب باشد.

مشاهده کامل

شماره ۲۶۴ - گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم

گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم
سرها همه چون گوی به میدان تو آرم ۱

دستی به سر از حسرت و دستی به گریبان
دست دگرم کو که به دامان تو آرم ۲

گر در چمن از حسن تو یک شمه سرایم
مرغان چمن را به گلستان تو آرم ۳

تا غنچه لب از شرم به گلشن نگشاید
از سینه برون غنچه ی پیکان تو آرم ۴

بندند لب از دعوی خون گر به قیامت
حرفی به لب از اجر شهیدان تو آرم ۵

گر یک سخن از ذوق اسیری تو گویم
صد یوسف گم گشته به زندان تو آرم ۶

بر شعر (سحاب) ار نکند شاه جهان گوش
بیتی دو سه از لعل سخندان تو آرم ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - تا برده سیه کاری زلف تو زراهم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - به روی غیر چو نگذاریم که در بندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.