این متن به موضوع فقر معنوی و زهد اشاره دارد و بیان میکند که فقر حقیقی تنها برای کسانی قابل درک است که از تعلقات دنیوی رها شدهاند. همچنین، تأکید میکند که برای رسیدن به این مرتبه، باید از دلبستگیهای مادی و احساسی دوری کرد و به سادگی و تجرد روی آورد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. این مفاهیم ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشند.
غزل ۲۶۵ - حدیث فقر را محرم نباشد
وگر باشد مگر زآدم نباشد ۱
طبایع را نباشد آنچنان خوی
که هرگز رخش چون رستم نباشد ۲
سخن میرفت دوش از لوح محفوظ
نگه کردم چو جام جم نباشد ۳
هرآنکس کو ازین یک جرعه نوشید
مر او را کعبه و زمزم نباشد ۴
سلیمانوار میشو منطقالطیر
روا گر تخت ور خاتم نباشد ۵
پس اکنون کیست محرم در ره فقر
دلی کو را نشاط و غم نباشد ۶
مجرد باش دایم چونکه عطار
سوار فقر را پرچم نباشد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.