خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق و ویژگی‌های او سخن می‌گوید. او از زیبایی‌های ظاهری و معنوی معشوق، مانند موهایش، لب‌هایش، و خط زیبایش تعریف می‌کند. همچنین، شاعر از تأثیر عمیق معشوق بر خود و احساساتش صحبت می‌کند و حتی او را با شخصیت‌های مقدسی مانند عیسی و خضر مقایسه می‌کند. در نهایت، شاعر از رنج‌های عشق و آزمون‌های آن می‌گوید.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات به شخصیت‌های مذهبی و مفاهیم فلسفی نیاز به درک بالاتری دارد.

مشاهده کامل

اگر با غیر خواهم سر گرانش
به من آن به که باید مهربانش

سر موئی ندارد فرق با موی
میان موی و آن موی میانش

لبش را نایب خود بر زمین کرد
چو عیسی شد مکان در آسمانش

خطش را نیست چون حسنش زوالی
بهاری بی خزان دارد خزانش

شد از بیمش عنان شکوه از دست
پس از عمری که بگرفتم عنانش

تذرو از شاخ سرو افتد به پایش
چمد گر در چمن سرو چمانش

خضر گو وصف آب زندگانی
نگوید پیش خاک آستانش

چه خجلت ها کشد از غیر هر گه
به غفلت نامم آید بر زبانش

(سحاب) از جور خاکم داد بر باد
ولی باقی ست با من امتحانش

«سحاب اصفهانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir