شماره ۱۷۰ - تا روان اشک من از دیده ی تر خواهد بود

تا روان اشک من از دیده ی تر خواهد بود
خلق را ز آتش خویت چه اثر خواهد بود ۱

ز آشیانی که در این باغ نهادم شادم
کآن هم از باد خزان زیر و زبر خواهد بود ۲

می توان یافتن از خنده ی این برق که باغ
آخر از گریه ی ابرش چه ثمر خواهد بود ۳

تا به فکر غم فرهاد نباشد شیرین
تلخکامی وی از رشک شکر خواهد بود ۴

ذوق مستی ز کسی پرس که در محفل عشق
لعل گون ساغرش از خون جگر خواهد بود ۵

تا بود خاصیت لعل تو با طبع (سحاب)
بی بهاتر ز صدف در و گهر خواهد بود ۶